Ήρθε η ώρα της «οικειοθελούς παροχής» των Εφοπλιστών της χώρας

Προαπαιτούμενο η «οικιοθελής παροχή» 100 εκατ. ευρώ από τους εφοπλιστές

Προαπαιτούμενο η «οικιοθελής παροχή» 100 εκατ. ευρώ από τους εφοπλιστές

Πηγή: Marine Traffic

 

Η επέκταση της «οικειοθελούς παροχής» της ναυτιλιακής κοινότητας για ακόμη ένα χρόνο συμπεριλαμβάνεται στα εκκρεμή προαπαιτούμενα της δεύτερης αξιολόγησης που θα πρέπει να ολοκληρώσει η κυβέρνηση έως το EuroWorking Group της 9ης Ιουνίου. Με τον τρόπο αυτό κυβέρνηση και δανειστές προσδοκούν πως θα εισπραχθούν περίπου 100 εκατ. ευρώ το 2018.

Η προαιρετική εισφορά των εφοπλιστικών επιχειρήσεων προβλέφθηκε με το άρθρο 42 του ν. 4301/2014, με το οποίο κυρώθηκε το «συνυποσχετικό» μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της ναυτιλιακής κοινότητας, αναφορικά με την επιθυμία της δεύτερης να συμβάλει οικονομικά στη δύσκολη δημοσιονομική συγκυρία που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.

Η συμφωνία -που εξ αρχής προέβλεπε ότι θα ισχύσει για την περίοδο 2014-2017 αφορά σε πλοία με ελληνική σημαία ή πλοία που τελούν υπό ξένη σημαία αλλά η διαχείριση τους γίνεται από ημεδαπές ή αλλοδαπές εταιρείες εγκατεστημένες στην Ελλάδα, βάσει του ν. 27/1975.

Το συνυποσχετικό προέβλεπε πως οι Έλληνες εφοπλιστές θα κατέβαλαν περίπου 400 εκατ. ευρώ συνολικά την περίοδο 2014-2017, κάτι που ωστόσο δεν επιβεβαιώθηκε στην πράξη , καθώς στην τριετία 2014-2016 τα έσοδα από την προαιρετική εισφορά των εφοπλιστικών επιχειρήσεων οριακά ξεπέρασαν τα 150 εκατ. ευρώ.

Πώς γίνεται ο υπολογισμός

Ο υπολογισμός της οικειοθελούς παροχής γίνεται με βάση τα πλοία τα οποία εκμεταλλεύεται κατά κυριότητα ή μη, ή διαχειρίζεται στα έτη 2013-2016, η κάθε συμβαλλόμενη με το συνυποσχετικό ναυτιλιακή εταιρεία.

Για τα πλοία με ελληνική σημαία καταβάλλεται κατ’ έτος επί τετραετία ποσό ίσο με το τελικό ποσό του φόρου που υπολογίστηκε και βεβαιώθηκε από την αρμόδια φορολογική αρχή για κάθε πλοίο κατά την προηγούμενη φορολογική χρήση, όπως αυτό προκύπτει από την αρχική και τυχόν τροποποιητικές δηλώσεις που υποβλήθηκαν για το πλοίο αυτό.

Για τα πλοία με αλλοδαπή σημαία, των οποίων η διαχείριση γίνεται από ημεδαπές ή αλλοδαπές επιχειρήσεις εγκατεστημένες στην Ελλάδα, καταβάλλεται κατ’ έτος επί τετραετία ποσό ίσο με το τελικό ποσό του φόρου που υπολογίστηκε και βεβαιώθηκε από την αρμόδια φορολογική αρχή για κάθε πλοίο κατά την προηγούμενη φορολογική χρήση, όπως αυτό προκύπτει από την αρχική και τυχόν τροποποιητικές δηλώσεις που υποβλήθηκαν για το πλοίο αυτό, χωρίς να αφαιρούνται οι υπό του νόμου τυχόν προβλεπόμενες μειώσεις ή εκπτώσεις.

Πρέπει να σημειωθεί πως η επέκταση της προαιρετικής εισφοράς των εφοπλιστικών επιχειρήσεων και για το 2018 δεν είναι μέτρο που ικανοποίει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία πιέζει τη τελευταία διετία για καθολικές αλλαγές στο πλαίσιο φορολόγησης του ελληνικού εφοπλισμού.

Είναι ενδεικτικό πως η Επίτροπος Ανταγωνισμού Μαργκρέτε Βεστάγκερ διαρκώς τονίζει πως το καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας, η απαλλαγή από τη φορολογία της υπεραξίας από την πώληση πλοίων που φορολογούνται βάσει της χωρητικότητας, τα φορολογικά οφέλη για εταιρείες του ευρύτερου ναυτιλιακού κλάδου, η απαλλαγή από τη φορολογία των μερισμάτων που καταβάλλονται από τις ναυτιλιακές εταιρείες, η απαλλαγή από τη φορολογία της υπεραξίας, που σχετίζεται με τις μετοχές σε ναυτιλιακές εταιρείες και η απαλλαγή από τον φόρο κληρονομιάς των εφοπλιστικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα, είναι μέτρα που συνιστούν κρατική ενίσχυση.

Κατά την ίδια η εθελοντική εισφορά της ναυτιλιακής κοινότητας είναι ένα «προσωρινό, μεμονωμένο μέτρο που δε σχετίζεται με τον βασικό πυρήνα των κατευθυντήριων γραμμών της ΕΕ για τη ναυτιλία».Να σημειωθεί πως στην οικειοθελή παροχή συμμετέχουν 524 εφοπλιστικές εταιρείες, οι οποίες διαχειρίζονται το 90% του ελληνόκτητου στόλου και οι οποίες έχουν υιοθετήσει το συνυποσχετικό μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της ναυτιλιακής κοινότητας.

Πηγή  Cnn.gr

Και τώρα τι κάνουμε;

BAΡΟΥΦΑΚΗΣ : O MAKΡON ΞΕΡΕΙ ΑΠΟ ΜΑΚΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΑ , Ο ΣΟΙΜΠΛΕ ΟΧΙ !!

Γιάνης Βαρουφάκης Η πρόταση του DiEM25 μετά τα μέτρα για το χρέος που δεν πήρε το Eurogroup | ΜΟΤΙΟΝΤΕΑΜ / ΦΑΝΗ ΤΡΥΨΑΝΗ

Αλλη μια φορά το Κοινοβούλιο απαξιώθηκε, με τους συμπολιτευόμενους βουλευτές να ψηφίζουν μέτρα που δεν πιστεύουν και τους αντιπολιτευόμενους να καταψηφίζουν μέτρα που θα ψήφιζαν αν ήταν στην κυβέρνηση.

Προς τι; Για να πάμε, λέει, στο Eurogroup έχοντας άλλη μια φορά ήδη δώσει τα πάντα ώστε να πάρουμε, δήθεν, μια ουσιαστική αναδιάρθρωση χρέους που το Eurogroup ποτέ δεν θα έδινε…

Κάποιοι ήλπιζαν ότι η εκλογή του Μακρόν μαζί με τα λεγόμενα του Μοσκοβισί, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ υπέρ μιας έστω και υποτυπώδους αναδιάρθρωσης χρέους θα έσπαγαν το τείχος της άρνησης του Β. Σόιμπλε και του Eurogroup, το οποίο ελέγχει ως εάν να ήταν φέουδό του.

Το μόνο καλό που προέκυψε από το τελευταίο Eurogroup είναι ότι κατέρριψε φλεγόμενες αυτές τις φαντασιώσεις. Τώρα, σήμερα, μετά και τις τελευταίες δηλώσεις του Ρέγκλιγκ περί θλιβερών σεναρίων αναδιάρθρωσης που ίσως κάποτε προκριθούν, κανείς δεν δικαιολογείται πλέον να περιμένει την ανάκαμψη της χώρας μας στη βάση της οποιασδήποτε συμφωνίας προκύψει σε οποιοδήποτε Eurogroup των επόμενων χρόνων.

Οπότε; Τώρα τι κάνουμε; Εθνική συμφιλίωση στη βάση τριών ελάχιστων κοινών στόχων και επτά τομών που δρομολογούμε χωρίς την άδεια του Eurogroup. Αυτή είναι η απάντηση του DiEM25.

Πράγματι, όταν η κρίση είναι τόσο βαθιά, δημιουργούνται προϋποθέσεις συμφιλίωσης και συστράτευσης πολιτικών δυνάμεων, παραδοσιακά ανταγωνιστικών. Εντιμοι φιλελεύθεροι και συντηρητικοί, κεϊνσιανοί και μαρξιστές, λιμπεραλιστές και μονεταριστές μπορούμε να συμφωνήσουμε σε βασικά πράγματα που πρέπει να γίνουν αύριο το πρωί:

Αναδιάρθρωση όλων των χρεών, ιδιωτικών και δημόσιων χρεών.

Δραστική μείωση όλων των φορολογικών συντελεστών και του σταθερού κόστους της οικονομικής δραστηριότητας.

Τερματισμός των αυτο-τροφοδοτούμενων περικοπών συντάξεων, επενδύσεων, μισθών.

Η επίτευξη αυτών των στόχων μπορεί και απαιτείται να αποτελέσει τη βάση για τη λύση. Κανένας όμως από τους τρεις στόχους δεν συνάδει με το «κλείσιμο της αξιολόγησης», και τη λογική του 3ου Μνημονίου, που θεμελιώνεται ακριβώς στα αντίθετα:

(α) Αύξηση ή διατήρηση των απαράδεκτα υψηλών φορολογικών συντελεστών,

(β) αναβολή της αναδιάρθρωσης ιδιωτικών και δημόσιων χρεών σε ένα μέλλον όπου ο κοινωνικός ιστός και το ανθρώπινο κεφάλαιο θα έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα και η χώρα θα έχει ερημοποιηθεί, και

(γ) νέες περικοπές που μειώνουν κι άλλο την παραπαίουσα εγχώρια δραστηριότητα.

Η επίτευξη των τριών απαραίτητων στόχων προϋποθέτει επτά τομές:

  • 1. Μεγάλες και άμεσες μειώσεις όλων των φορολογικών συντελεστών – 18% ο μέγιστος ΦΠΑ, 20% ο μέγιστος φόρος των επιχειρήσεων, κατάργηση της προπληρωμής φόρων, κατάργηση του φόρου αλληλεγγύης για εισοδήματα κάτω των 30.000.

  • 2. Αναδιάρθρωση δημόσιου χρέους μέσω ανταλλαγών νέων ομολόγων των οποίων οι αποδόσεις εξαρτώνται από την ανάκαμψη των ονομαστικών εισοδημάτων.

  • 3. Στόχος πρωτογενούς πλεονάσματος το πολύ 1,5% του ΑΕΠ.

  • 4. Αμεση ίδρυση Δημόσιου Εξωτραπεζικού Συστήματος Πληρωμών, που επιτρέπει την πολύπλευρη ακύρωση ληξιπρόθεσμων οφειλών, τις εξωτραπεζικές πληρωμές, και δημοσιονομικό χώρο για το κράτος, καθώς και δυνατότητες χρηματοδότησης νέου προγράμματος καταπολέμησης της φτώχειας

  • 5. Ιδρυση Δημόσιας Εταιρείας Διαχείρισης Μη Βιώσιμων Ιδιωτικών Χρεών με μορατόριουμ στους πλειστηριασμούς και στις εξώσεις.

  • 6. Μετατροπή του Υπερταμείου-ΤΑΙΠΕΔ σε δημόσια αναπτυξιακή τράπεζα που δανείζεται με εχέγγυα τη δημόσια περιουσία (την οποία διαχειρίζεται με στόχο τις επενδυτικές ροές που αναβαθμίζουν την ίδια τη δημόσια περιουσία) και με τις μετοχές αυτής της νέας αναπτυξιακής τράπεζας να εκχωρούνται στα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία έτσι στηρίζονται με νέα κεφάλαια.

  • 7. Σεβασμός στη μισθωτή εργασία και στην επιχειρηματικότητα: Τέλος στο «μπλοκάκι» και το ΤΕΒΕ-ΕΦΚΑ για μισθωτούς οι οποίοι εντάσσονται στο ΙΚΑ. Για νέες επιχειρήσεις, start-ups, απαλλαγή για 5 χρόνια από ασφαλιστικές εισφορές. Για όλες τις επιχειρήσεις εισαγωγή «ταβανιού» στο συνολικό ποσοστό φόρων και εισφορών στο 50% των εσόδων τους.

Η κρίση είναι τόσο βαθιά, που δεν θα ήταν καθόλου δύσκολο να υπάρξει εθνική συναίνεση πάνω σε μια τέτοια λύση. Το πρόβλημα, ο σπόρος της διχόνοιας, είναι αλλού: Οποια κυβέρνηση κι αν προσέλθει στο Eurogroup με λογικές προτάσεις θα έρθει αντιμέτωπη με το γνωστό Τείχος της Αρνησης των δανειστών.

Πράγματι, καμία λελογισμένη πρόταση οικονομικής πολιτικής δεν θα έχει την οποιαδήποτε τύχη εφόσον θέτει ως προϋπόθεση εφαρμογής της την πρότερη σύμφωνη γνώμη του Eurogroup.

Οι δανειστές, πρέπει να το καταλάβουμε, συμφωνούν σιωπηλά ότι αυτές οι τομές είναι απαραίτητες, αλλά δεν τις δέχονται γιατί η ανάκαμψη της Ελλάδας δεν τους αφορά. Το μόνο που νοιάζει τον κ. Σόιμπλε είναι να σηματοδοτήσει στο Παρίσι και στο ΔΝΤ ότι δεν είναι διατεθειμένος να κάνει πίσω σε τίποτα. Ετσι, καταλήγουμε παράπλευρη απώλεια στην τιτάνια μάχη συμφερόντων Παρισίων, Βερολίνου και Ουάσινγκτον.

Εμείς όμως; Θα κάτσουμε στη γωνιά μας, στη φυλακή χρέους μας, βουβοί, αποχαιρετώντας τα παιδιά μας που μεταναστεύουν, για να μη στενοχωρήσουμε δανειστές που δεν νοιάζονται καν για το αν θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω; Ή θα συνασπιστούμε να κάνουμε αυτά που είναι σωστά για την Ελλάδα και σωστά για την Ευρώπη; Ποια είναι αυτά;

  • 1. Αμεση νομοθέτηση των πιο πάνω επτά τομών άνευ διαπραγματεύσεως και μονομερώς.

  • 2. Οσο τα EuroWorkingGroup και Eurogroup αρνούνται να αποδεχθούν τις επτά τομές ως το αδιαπραγμάτευτο σημείο εκκίνησης της ελληνικής ανάκαμψης, η ελληνική κυβέρνηση θα ακολουθεί την τακτική της «κενής καρέκλας» του στρατηγού Ντε Γκολ.

  • 3. Αν η τρόικα αρχίσει πάλι τις απειλές για Grexit, και η ΕΚΤ αρνηθεί, όπως τον Ιούνιο του 2015, να αυξήσει τον ELA, η χώρα θα διατηρηθεί εντός της ευρωζώνης με τα ισχύοντα capital controls και με αυξανόμενη χρήση του Δημόσιου Εξωτραπεζικού Συστήματος Πληρωμών.

  • 4. Στο μεταξύ αναβάλλονται μονομερώς οι αποπληρωμές στην τρόικα και δρομολογείται πολιτική παραμονής εντός της ευρωζώνης υπό συνθήκες έκτακτης ανάγκης, που περιλαμβάνουν τη διάθεση της υπάρχουσας/διαθέσιμης ρευστότητας για τις επιλεκτικές εισαγωγές που έχει ανάγκη η χώρα και προς την ενίσχυση των εξαγωγικών τομέων και επιχειρήσεων.

Καλοπροαίρετα κάποιοι θα ρωτήσουν: Καλά, μπορεί να αντέξει η χώρα εντός της ευρωζώνης υπό καθεστώς σύγκρουσης με την τρόικα; Δεν το προσπαθήσατε αυτό το 2015 και αποτύχατε;

Οι πιο κακοπροαίρετοι, εκείνοι που τον Γενάρη του 2015 φώναζαν «Γερούν γερά!», θα πάνε πιο πέρα. «Να τους πάλι», τους ακούω ήδη να ουρλιάζουν, «θέλουν να μας φέρουν πίσω στο 2015. Πάλι Κούγκι και Ζάλογγο. Πάλι περήφανη διαπραγμάτευση που διακινδυνεύει τη θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη». Θα μας πουν εθνοπροδότες και αφελείς.

Τους απαντάμε: Το πρόγραμμα για επιβίωση εντός της ευρωζώνης υπό συνθήκες ρήξης με την τρόικα δεν απέτυχε το 2015. Απλώς δεν εφαρμόστηκε!

Λογικό ήταν να επέλθει η ήττα. Οσο για τα περί περιπέτειας, τους θυμίζουμε ότι περιπέτεια ήταν η Τουρκοκρατία, όχι το Κούγκι και το Ζάλογγο. Ετσι και σήμερα: Περιπέτεια είναι το κλείσιμο της αξιολόγησης και το Μνημόνιο, όχι η αντίσταση σε αυτό.

Η αλήθεια είναι ότι το 2015 σφάλαμε. Οχι επειδή πιστέψαμε ότι η απελευθέρωση ήταν εφικτή. Σφάλαμε που πιστέψαμε τους λάθος ανθρώπους, οι οποίοι κάποια στιγμή, για να συνθηκολογήσουν, αποκάλεσαν αυταπάτη τον εφικτό στόχο.

Εμείς δεν είχαμε αυταπάτες: Μπορούσαμε τότε, το καλοκαίρι του 2015, να έχουμε κρατηθεί στην ευρωζώνη με κλειστές τις τράπεζες για όσο καιρό απαιτείτο ώστε να υπάρξει πραγματική λύση.

Σήμερα μπορούμε ακόμα πιο εύκολα. Αλήθεια, τι θα μας κάνουν; Θα μας επιβάλουν capital controls; Σήμερα όλοι έχουμε χρεωστικές κάρτες, τα περισσότερα μαγαζιά έχουν POS.

Μαζί με το δημόσιο εξωτραπεζικό σύστημα πληρωμών που προτείνουμε, τον περιορισμό των εισαγωγών ειδών πολυτελείας και τη δραστική μείωση των φορολογικών συντελεστών που θα δώσουν ανάσες στον ιδιωτικό τομέα, θα μπορέσουμε να κρατηθούμε εντός της ευρωζώνης για όσο χρειάζεται, ώστε να δείξει η επίσημη Ευρώπη τι θέλει: τη διάλυση ή τη διάσωση της Ε.Ε.; Εμείς θα είμαστε έτοιμοι και για τα δύο.

Πηγή : efsyn.gr

ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΧΡΕΟΥΣ; Ποτέ! Μας πούλησαν όλοι…

Ο μέχρι πρότινος θρίαμβος που διακατείχε τόσο τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, όσο και το σύνολο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ότι το ελληνικό χρέος θα τακτοποιόταν με μια συμφωνία – εξπρές, μετατράπηκε σε κατήφεια και έντονο προβληματισμό.

Το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα έγινε νόμος του κράτους, αλλά η κυβέρνηση έμεινε να κοιτάζει, αποσβολωμένη και μουδιασμένη από το «καναβάτσο» των Βρυξελλών, τους Θεσμούς να μεταθέτουν στις καλένδες το θέμα του χρέους.

Και ήταν ακριβώς εκείνη η στιγμή που ήρθε η «διαρροή» του εμπιστευτικού εγγράφου του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), με το οποίο οι υποσχέσεις του κ. Τσίπρα έμειναν, για ακόμη μία φορά, «κενό γράμμα», καθώς το Κουαρτέτο δεν φαίνεται να επιθυμεί να δώσει «ανάσες» στην ελληνική οικονομία.

Μέσα από τρία διαφορετικά σενάρια, όπως αυτά περιγράφονται στο συγκεκριμένο έγγραφο, αποδεικνύεται η πρόθεση των δανειστών και ιδίως των κυρίων Ρέγκλινγκ (ESM) και Σόιμπλε να παρατείνουν τη λιτότητα για τουλάχιστον 60 χρόνια, κάτι που συνεπάγεται τον εκμηδενισμό των πολιτών αυτής της χώρας.

Τα τρία σενάρια

Σενάριο 1

Σύμφωνα με το σενάριο αυτό, όπως αναφέρεται στο σχετικό άρθρο του Reuters, η Ελλάδα δεν χρειάζεται περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους της, εφόσον τα πρωτογενή πλεονάσματα διατηρηθούν στο 3,5% του ΑΕΠ ή πιο πάνω μέχρι το 2032 και σίγουρα πάνω από το 3% μέχρι το 2038.

Ως προς αυτή τη λύση, υποστηρίζεται πως τέτοιες μακρές περίοδοι υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων δεν είναι δίχως προηγούμενο: Για παράδειγμα η  Φινλανδία  είχε πρωτογενές πλεόνασμα  5,7%  για  11 χρόνια, την περίοδο  1998-2008  και η  Δανία 5,3%  για  26 χρόνια, από το  1983  έως το  2008.

Μία δεύτερη επιλογή υπό το σενάριο Α υποθέτει ότι η Ελλάδα εξασφαλίζει τη μέγιστη πιθανή «ελάφρυνση» χρέους, στο πλαίσιο της συμφωνία του Μαΐου του 2016. Υπό το πρίσμα αυτό, η Ελλάδα θα πρέπει να κρατήσει το πρωτογενές πλεόνασμα στο  3,5%  έως το  2022, αλλά μετά θα μπορεί να το ρίξει σε περίπου  2%  στα μισά της δεκαετίας του  2030  και στο  1,5%  έως το  2048, βγάζοντας μέσο όρο  2,2%  την περίοδο  2023-2060.

Χρεωμένοι και… υποθηκευμένοι για μια ζωή!

Το ίδιο εμπιστευτικό έγγραφο αναφέρει ότι η «μέγιστη» πιθανή «ελάφρυνση» χρέους που εξετάζεται είναι μία  επέκταση της μέσης σταθμισμένης ωρίμανσης δανείων κατά 17,5 χρόνια, από τα 32,5 χρόνια που είναι σήμερα, με τα τελευταία δάνεια να εκπνέουν το 2080.

Ακόμη, ο  ESM  θα περιόριζε τις αποπληρωμές των δανείων στο  0,4%  του ΑΕΠ έως το  2050  και να θέσει «ταβάνι»  1%  στα επιτόκια έως το  2050. Επίσης, ο ESM αγόραζε το  2019  τα  13 δισ. ευρώ  που οφείλει η Ελλάδα στο ΔΝΤ, καθώς αυτά τα δάνεια είναι πολύ πιο ακριβά από εκείνα της ευρωζώνης.

Όλα αυτά θα κρατούσαν τις ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας στο  13%  του ΑΕΠ έως το  2060  και να ρίξει την αναλογία χρέους/ΑΕΠ στο  65,4%  το  2060, από περίπου  180%  που είναι τώρα. Επίσης, το σενάριο Α εκτιμά σε  1,3%  τη μέση ετήσια ανάπτυξη στην Ελλάδα για αυτή την περίοδο.

«Το  ΔΝΤ  πιστεύει δικαιολογημένα ότι τέτοιες εκτιμήσεις για ανάπτυξη και πρωτογενή πλεονάσματα είναι  μη ρεαλιστικά  στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου οι θεσμοί είναι αδύναμοι και η παραγωγικότητα χαμηλή», σημειώνει ακόμη το Reuters.

Σενάριο 2

Το δεύτερο σενάριο του εγγράφου βασίζεται στις εκτιμήσεις του ΔΝΤ για μέση ανάπτυξη  1%  και επιστροφή σε πρωτογενές πλεόνασμα  1,5%  από το  2023, έπειτα από πέντε χρόνια στο  3,5%. Αυτό βλέπει το ελληνικό χρέος να αυξάνεται από το  2022  και να φτάνει στο  226%  το  2060.

Τότε, οι ελληνικές τράπεζες θα πρέπει να  ανακεφαλαιοποιηθούν  και οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας, στα τέλη της δεκαετίας του 2020, θα είναι πάνω από το «ταβάνι» του  15%  του ΑΕΠ που έχουν υποσχεθεί οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, ξεπερνώντας το  50%  το  2060.

Για να γίνει βιώσιμο το ελληνικό χρέος, υπό τις εκτιμήσεις του Ταμείου, η ευρωζώνη θα πρέπει να παρέχει  βαθύτερη  «ελάφρυνση» χρέους στην Ελλάδα από εκείνη που προσφέρθηκε με όρους το 2016, κάτι που  απορρίπτουν  οι υπουργοί της ευρωζώνης.

Τον Μάιο του 2016 η ευρωζώνη  υποσχέθηκε  να επεκτείνει τις ωριμάνσεις και τις περιόδους χάριτος των ελληνικών δανείων, ώστε οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας να είναι κάτω από το  15%  του ΑΕΠ έπειτα από το  2018  μεσοπρόθεσμα και κάτω από το  20%  του ΑΕΠ αργότερα.

Επίσης, τότε είχαν πει ότι θα εξετάσουν την αντικατάσταση των πιο ακριβών δανείων του ΔΝΤ στην Ελλάδα με φθηνότερα της ευρωζώνης και να μεταβιβάσουν στην Αθήνα τα κέρδη από τα ελληνικά ομόλογα.

«Όμως», συνεχίζει το Reuters, «όλα αυτά μπορούν, πάντα κατά τις υποσχέσεις, να συμβούν μόνο αν η Ελλάδα εφαρμόσει τις  εξοντωτικές «μεταρρυθμίσεις» έως τα μέσα του 2018 και μόνο αν μία ανάλυση δείξει ότι η Αθήνα χρειάζεται «ελάφρυνση» προκειμένου το χρέος να γίνει βιώσιμο».

Αυτό, βεβαίως, δεν είναι παρά ακόμη μία ουτοπική υπόθεση.

Σενάριο 3

Το έγγραφο κάνει αναφορά και σε ένα  τρίτο σενάριο, συμβιβασμό των δύο πρώτων, υποθέτοντας ότι θα υπάρχει μέση ανάπτυξη  1,25%, πρωτογενές πλεόνασμα  3,5%  έως το  2022, το οποίο στη συνέχεια θα μειωθεί σταδιακά σε μέσο όρο  1,8%  αντί για  2,22%, την περίοδο  2023-2060.

Σύμφωνα με αυτό το σενάριο, το ελληνικό χρέος θα γίνει βιώσιμο με επιμήκυνση των μέσω ωριμάνσεων των δανείων της ευρωζώνης κατά  15 χρόνια, με τα τελευταία να λήγουν το  2080, κλείδωμα του επιτοκίου στο 1%  έως το 2050και όριο απόσβεσης στο  0,4%  του ελληνικού ΑΕΠ. Βεβαίως, και το σενάριο αυτό οδηγεί την Ελλάδα σε ακόμη πιο δεινές περιπέτειες.

Τι περιμένει πλέον η Ελλάδα

Σε λιγότερο από ένα μήνα, στο τακτικό Eurogroup της 15ης Ιουνίου, το μόνο που μπορεί πλέον η χώρα να αναμένει είναι μια συμφωνία που θα περιορίζεται μόνο στο κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης και στην εκταμίευση της δόσης των 7,1 δισ. ευρώ.

Μεγάλο ερώτημα παραμένει, ωστόσο, εάν η κυβέρνηση θα έχει προλάβει ως τότε να κλείσει τα 25 προαπαιτούμενα.

Όπως όλα δείχνουν, το ΔΝΤ δεν συμμετάσχει περαιτέρω στο ελληνικό πρόγραμμα κι όλα δείχνουν πως η σύνταξη νέας έκθεση βιωσιμότητας για το ελληνικό χρέος, είναι μάλλον αβέβαιη.

Όσο για το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE), μάλλον θα αρχίσει να θυμίζει «όνειρο θερινής νυκτός»

Το χειρότερο, ωστόσο, είναι ότι πλέον μπαίνει οριστικά «ταφόπλακα» στη συζήτηση για το χρέος, στην οποία η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ πόνταρε πολλά.

Με απλά λόγια: δώσαμε ξανά, για πολλοστή φορά τα πάντα και δεν πήραμε παρά μόνο μια επαχθέστατη συμφωνία – συμβιβασμό, που υποθηκεύει μια για πάντα τις ζωές των Ελλήνων.

Πηγή newsbomb

Εως πότε ο Σόϊμπλε (κόκορας) θα συμπεριφέρεται στους ευρωπαίους (κότες) ως δικτάτορας ? !!

Η γερμανική Ευρώπη και το μέλλον της Ελλάδας

159

.

Απλά και μόνο η αλλαγή/ανατροπή της κυβέρνησης δεν πρόκειται να μας βοηθήσει να ξεφύγουμε από τη σκλαβιά  – παρά το ότι είναι ιδανική για τον κ. Σόιμπλε, αφού είναι η μοναδική που μπόρεσε να ψηφίσει σύσσωμη τόσα πολλά εναντίον της χώρας της, χωρίς την παραμικρή αντίδραση από τους Πολίτες

«Ο Σόιμπλε ξέρει ότι τα μέτρα δεν λειτουργούν, όμως αγνοεί αυτήν την πραγματικότητα και ζητά πρόγραμμα λιτότητας στην ευκτική. Οι Έλληνες δηλαδή πρέπει να αποφασίσουν προκαταβολικά μέτρα λιτότητας που θα εφαρμοστούν μετά το 2018, αν δεν επιτευχθούν πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 3,5%. Ο Σόιμπλε συμπεριφέρεται σαν κοινός δικτάτορας.

Ξέρει ότι τα μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα δεν λειτουργούν, αλλιώς θα ήταν περιττό να ζητά και νέα. Παρ’ όλα αυτά η Ελλάδα μετατρέπεται σε γερμανική αποικία. Μπορεί στους γερμανούς εκλογείς να αρέσει η δύναμη του Σόιμπλε, εκτός συνόρων όμως παγιώνεται δυσάρεστη εικόνα: η Γερμανία εμφανίζεται σαν παράλογος ηγεμόνας που κυριαρχεί στην Ευρώπη και βασανίζει βάναυσα τις ασθενέστερες χώρες. Κι αυτό κάποια στιγμή θα έρθει η ώρα να το πληρώσουμε» (Η γερμανική εφημερίδα Tageszeitung, 02/17).

Ανάλυση ΕΔΩ

ΣΟΚ και ΔΕΟΣ:Σε λίγο ο Ελληνας θα ζει με ΔΑΝΕΙΚΑ από την Βουλγάρα οικιακή βοηθό του!

Τι μεταδίδει η Ελένη Βαρβιτσιώτη

 

Σοκ και ΔΕΟΣ από το Eurogroup!

Oπως όλα δείχνουν ο οξυδερκής Ελληνας ψηφοφόρος του Σύριζα θα ζητάει δανεικά από την Βουλγάρα οικιακή βοηθό για να ζήσει!

Κι αυτό γιατί όπως μεταδίδει η αισθαντική Ελένη Βαρβιτσιώτη (ΣΚΑΙ) όσο νύχτωνε το κλίμα βάραινε για την Ελλάδα (του Ιβάν Σαββίδη) στο Eurogroup.

Τελικά χωρίς συμφωνία κατέληξε η συνεδρίαση του σημερινού Eurogroup, με το ελληνικό ζήτημα να παραπέμπεται σε νέα συνδρίαση τον Ιούνιο.

Νωρίτερα κατά την διάρκεια της μαραθώνιας συνεδρίασης έλαβε χώρα «σκληρό πόκερ» με επίκεντρο τα πλεονάσματα. Οι τελευταίες συζητήσεις αφορούσαν στον καθορισμό της διάρκειας κατά την οποία η Ελλάδα θα πρέπει να επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ.

Στο πρώτο σχέδιο φαίνεται πως αυτό – το 3,5% – θα ισχύει μέχρι το 2022.

 Στο δεύτερο σχέδιο που αφορά την περίοδο 2023 -2060 υπήρχε σχέδιο για πλεόνασμα 2,2%, κάτι που φαίνεται πως αποτελεί σημείο διαφωνιών.

Λίγο νωρίτερα…

Όπως ανέφερε η ανταποκρίτρια του ΣΚΑΙ το πρώτο προσχέδιο προέβλεπε 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα ως το 2022 και 2% από το 2023 ως το 2060 ενώ το δεύτερο προέβλεπε 2,2% πλεόνασμα για το διάστημα 2023 ως το 2060.

Άλλες πληροφορίες ανέφεραν ότι και τα δύο προσχέδια έχουν απορριφθεί.

Το Eurogroup διεκόπη νωρίτερα, καθώς οι επαφές προκειμένου να υπάρξει ένα τελικό προσχέδιο κοινής ανακοίνωσης που θα ικανοποιεί όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές είναι συνεχείς, διμερείς και πολυμερείς.

Ξεκίνησε εκ νέου η συνεδρίαση του Eurogroup αργά το βράδυ, μετά  από διακοπή που ξεπέρασε τις τρεις ώρες και κατά τη διάρκεια των οποίων υπήρξαν διμερείς και πολυμερείς επαφές.

Η συνεδρίαση του Eurogroup διακόπηκε για πολυμερείς διαβουλεύσεις, με στόχο να βρεθεί μια συμβιβαστική πρόταση για συμφωνία που θα ικανοποιεί όλες τις πλευρές.

Οι επαφές ξεκίνησαν με τετραμερή συνάντηση μεταξύ του προέδρου του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, του γερμανού και του γάλλου υπουργού οικονομικών, Βόλφκανγκ Σόιμπλε και Μπρούνο Λεμέρ και του Πόουλ Τόμσεν από το ΔΝΤ. Οι επαφές συνεχίζονται ακόμα σε διάφορα επίπεδα και με διαφορετικές συνθέσεις.

Πηγή  Kourdistoportokali Οpnion Magazine

Ναυάγιο για την Ελλάδα και “Δούλοι” γερμανικής αποικίας οι Έλληνες για πάρα πολλά χρόνια απ΄ότι φαίνεται !!

Ναυάγιο για την Ελλάδα ένα ακόμη Eurogroup!!

Τον Ιούνιο, σε νέο Eurogroup, θα συζητηθεί εκ νέου το ελληνικό ζήτημα. Μετά από πολύωρες διαβουλεύσεις, η σημερινή συνεδρίαση δεν απέφερε συμφωνία, καθώς διαπιστώθηκε μεν σημαντική πρόοδος στο πεδίο της δεύτερης αξιολόγησης του προγράμματος, σε ό,τι αφορά την εκπλήρωση των προαπαιτούμενων, ωστόσο, δεν επιτεύχθηκε συμφωνία γύρω από το ελληνικό χρέος.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα πρωτογενή πλεονάσματα μετά το 2022 προκάλεσαν το αδιέξοδο.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες, το ΔΝΤ δεν πείστηκε να μπει στη συμφωνία, γιατί δεν λάμβανε τα ανταλλάγματα που ζητούσε για τη σαφήνεια σε ό,τι αφορά το χρέος και το πλεόνασμα, ενώ η Ελλάδα ζητούσε από την πλευρά της να μπει οπωσδήποτε στο πρόγραμμα ο διεθνής οργανισμός.

Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν σχεδιάζεται προς το παρόν έκτακτη συνεδρίαση του Εurogroup. Επόμενη προγραμματισμένη συνεδρίαση, στις 15 Ιουνίου.

Σε δηλώσεις του μετά το πέρας του Eurogroup, ο πρόεδρός του Γερούν Ντέισελμπλουμ ανέφερε ότι η συμφωνία προσέκρουσε στη μεγαλύτερη σαφήνεια που ζητούσε το ΔΝΤ για τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, που θα πρέπει να λάβουν οι Ευρωπαίοι το καλοκαίρι του 2012. Επιβεβαίωσε ότι μεταξύ των μέτρων που συζητήθηκαν είναι η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δανείων του ΕΤΧΣ (δεύτερη διάσωση Ελλάδας), η μετατροπή των κυμαινόμενων επιτοκίων στα σταθερά και η επιστροφή των κερδών της ΕΚΤ και των κεντρικών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα που έχουν στη διάθεσή τους.

Ο κ. Ντέισελμπλουμ δεν θέλησε να αποκαλύψει τα σημεία της διαφωνίας, γιατί εάν το έκανε όπως είπε θα υποθήκευσε τις προσπάθειες επίτευξης συμφωνίας στις 15 Ιουνίου.

Ωστόσο, διαφωνίες υπάρχουν και στο θέμα των πρωτογενών πλεονασμάτων γιατί ναι μεν υπάρχει συμφωνία μέχρι το 2022 στα 3,5% του ΑΕΠ ετησίως, αλλά όχι για τη συνέχεια αφού το ΔΝΤ επιμένει ότι πρέπει να είναι χαμηλότερα του 2% ετησίως και η Γερμανία θέλει 2,6%. Ωστόσο, το πρόβλημα αυτό μπορεί να ξεπεραστεί πιο εύκολα.

Συμφωνήθηκε επίσης ότι το ετήσιο κόστος για την εξυπηρέτηση του χρέους δεν πρέπει να ξεπερναει το 15%.

Ο πρόεχδρος του Εurogroup είπε επίσης ότι το ΔΝΤ θα συμμετάσχει και χρηματοδοτικά στο πρόγραμμα μετά την επίτευξη συμφωνίας.

Σε σχέση με την εκταμίευση της δόσης είπε ότι μόλις ολοκληρωθεί ο έλεγχος των προαπαιτούμενων τότε θα ξεκινήσει η διαδικασία εκταμίευσης. Πάντως, στις Βρυξέλλες συνδέεται η δόση και με τη συμμετοχή του ΔΝΤ δεδομένου ότι θα συμμετασχει χρηματοδοτικά στο πρόγραμμα.

Έρχονται οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί: Με το πάτημα ενός κουμπιού, χάνεις το σπίτι!

diamarturia-kata-twn-pleistiriasmwn-akinitwn.w_hr

Ο δρόμος για χιλιάδες πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας τους επόμενους μήνες είναι πια ορθάνοιχτος και δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί πλέον να προστατέψει τα φτωχά νοικοκυριά.

Ληξιπρόθεσμες οφειλές προς Δημόσιο, τράπεζες και ιδιώτες, βγάζουν τον κόσμο έξω από τα σπίτια τους μόνο με το πάτημα ενός κουμπιού.

Η λειτουργία ηλεκτρονικής πλατφόρμας, θα αποτελέσει και το μέσο για τη διενέργεια πλειστηριασμών – εξπρές και θα διευκολύνει στο μέγιστο βαθμό την διαδικασία.

Οι τράπεζες, που πλήττονται από κόκκινα δάνεια ύψους 110 δισ. ευρώ, δεν ενδιαφέρονται τόσο πολύ για τους πλειστηριασμούς, όμως θα εκμεταλλευτούν την κατάσταση προκειμένου να πετύχουν την απομείωση αυτών των δανείων.

Οι πλειστηριασμοί για όσους οφειλέτες αρνούνται να συνεργαστούν για τη ρύθμιση των χρεών τους, θα διενεργούνται πλέον με βάση τις εμπορικές τιμές και όχι τις αντικειμενικές τιμές των ακινήτων και θα ξεκινήσουν μαζικά τους επόμενους μήνες.

Όπως αναφέρουν «Tα Νέα», οι πλειστηριασμοί με επισπεύδοντες τράπεζες και ιδιώτες που έχουν ήδη αναγγελθεί και έχουν πάρει σειρά μέχρι και τον Ιανουάριο του 2018 είχαν φτάσει μέχρι την περασμένη Πέμπτη στους 3.136.

main_1470718328_4690385

Σύμφωνα με πληροφορίες, σε πρώτη φάση τράπεζες έχουν αποφασίσει ότι δεν πρόκειται να προχωρήσουν τουλάχιστον σε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας για μικροοφειλέτες.

Μάλιστα, τα επιτελεία των τραπεζών έχουν ήδη κάνει διαχωρισμό των περιπτώσεων και μια ομαδοποίηση των δανείων τους ώστε να ξεκινήσουν από περιπτώσεις που βαρύνονται με ιδιαίτερα υψηλές οφειλές, ενώ οι συμβολαιογράφοι έχουν αποφασίσει ότι δεν θα προχωρούν σε πλειστηριασμούς για οφειλές μικρότερες των 400.000 ευρώ.

Όμως η θεσμοθέτηση της διαδικασίας των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών μέσω μιας διαδικτυακής πλατφόρμας φέρνει νέα δεδομένα που δεν αποκλείεται να οδηγήσουν σε μαζικούς πλειστηριασμούς ανάλογα με το πόσο επιτυγχάνονται οι στόχοι για τον περιορισμό των κόκκινων δανείων των τραπεζών.

Χρέη προς το Δημόσιο

Με τιμή εκκίνησης την αγοραία τιμή και όχι στα δύο τρίτα της αντικειμενικής αξίας όπως ίσχυε μέχρι τώρα, θα διενεργούνται από δω και πέρα οι πλειστηριασμοί ακινήτων και για χρέη προς το Δημόσιο.

Η σχετική διάταξη ψηφίστηκε από τη Βουλή και αναμένεται η έκδοση της εγκυκλίου για να ξεκινήσει η υλοποίηση.

Το επείγον, είναι οι υπηρεσίες της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων σε συνεργασία με τις υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών να καταλήξουν στον τρόπο με τον οποίο προσδιορίζεται η εμπορική αξία του ακινήτου.